Corsicana =La Martine=

Eigenaresse van een Bed & Breakfast in Corsica. Een dame van beton die haar centen had verdiend met het zijn van accrocheur aan een van de restaurants op de kades van de jachthaven van Marseille. Accrocheur de term voor de persoon die buiten een restaurant voorbijgangers aanklampen en trachten te interesseren voor hun restaurant en daarmee de kost verdienen. Hard werken voor weinig geld in weer en wind.
Martine heeft genoeg geld bij elkaar gesprokkeld om weer terug te kunnen naar haar geboorte-eiland Corsica. Een leuke villa met terras en uitzicht op een heel mooie baai en achter de naar kruiden ruikende heuvels. Zij woont boven en heeft beneden een ruime kamer met badkamer die aan toeristen wordt verhuurd.
Het uitzicht en de rust alleen zijn al voldoende om er verliefd op te raken. Uitzicht op een baai waar het water helder is en in de geur van kruiden van de rust genoten kan worden.
Het adres heb ik van een collega gekregen pas na veel zeuren want het is echt een heel bijzonder adres.
Martine is een van die magere vrouwen altijd effen bruin verbrand erbij loopt. Die schijnt te kunnen leven van koffie en sigaretten. Neen geen Goloises want dat is voor het gewone volk. Op stand rook je Pall Mall met filter want dat is zo het heet gezonder.
Het verblijf houdt in logies met daaraan gekoppeld een ontbijt in Martines eigen keuken. Het ontbijt heeft een je ne sais quois,(ik weet niet wat) van couleur locale. Martine regelt elke ochtend zelf ons ontbijt. Op het vuur staat dan een cafetière te pruttelen waaruit een koffie wordt geproduceerd waarmee je gaten in het tafellaken kan branden van de sterkte.
Een kopje en je hebt het gevoel dat de kleuren en de omgeving een stuk helderder zijn geworden. Stokbrood word er geserveerd, maar jammer genoeg nooit vers. Neen dat kan er niet vanaf .Die wordt van de vorige dag gebruikt in stukken gesneden en na een opfrisbeurt in de oven, opgediend.
Martine is meestal aanwezig voor een gezellig keuvel. Gekleed in een zeer loszittend peignoir met een sigaret tussen de lippen met van die slofjes met een toefje struisveren erop. De peignoir hangt dan meestal half open want ook al is Martine al op leeftijd achter de mannen blijft ze gaan. Kan niet schelen of het getrouwde mannen, vrijgezellen of ander loslopend wild is. Heeft ze een goede dag dan wordt er bij het ontbijt geïnteresseerd gevraagd naar de dag ervoor, de politieke wederwaardigheden van Corsica en Frankrijk doorgehaald ,wat koetjes kalfjes en zelfs een café extra kan er dan vanaf. En als zij, en dat gebeurd regelmatig ,iets teveel in het glas de avond ervoor heeft gekeken dan draagt zij een grote zonnebril met de vanzelfsprekende sigaret in de mondhoek. Conversatie is dan uit den boze omdat de antwoorden of niet komen dan wel gewoon met een hmf worden afgedaan. Die ontbijten dienen dan kort te zijn want madame wenst dan nog even een schoonheidsslaapje hebben.
Ze is wel een goede zakenvrouw want in het dorp heeft zij het enige hotelletje met restaurant in het hele dorp overgenomen. Dat wordt door een zuster en een tante van haar bestiert. We keep het allemaal in de family. Straks hierover meer.
Martine zie je dan als je terugkomt van het strand zo rond twee uur in de middag verschijnen helemaal opgetut in een zomerjurk zonnenbril en gereed om en ville te gaan. Klaar voor de mannen ,want dat loopt niet zo goed met mannen als we haar moeten geloven. Althans meestal heel kort hebben we tijdens het ontbijt mogen vernemen.
Aan de ander kant iemand die zielsveel van Corsica houdt en niet schroomt ondanks dat zij de schaapjes op het droge heeft je kamer en badkamer met sop en bezem met eigen handjes schoon maakt.
Grande dame